Waar was ik geweest zonder Black Monday? Die dag, maandag 19 oktober 1987, donderden de koersen een kwart terug en werd mijn interesse in de wereld van het snelle geld gewekt. Ik had een FT-roze sweater (sorry, daar kwam je mee weg in the eighties) met een dramatische koersgrafiek en de triomfantelijke mededeling 'I survived Black Monday!'. Vergeleken daarbij was het vandaag een frisse vrolijke beursdag: slechts 6 procent verdampt.

Toch slaakte mijn privé-bankier vandaag een gilletje toen ze tijdens een gesprek met mij voor het eerst in uren de koersgrafiek raadpleegde. 'We zitten in de 420. Jort, vind je het goed als ik even wat mensen ga bellen?'

Paniek, kortom. Terwijl we allemaal weten dat het er bij hoort, zo'n crash, of Krach of welke demonische naam we voor meer of minder gezonde beurscorrecties hebben bedacht. De Krach van oktober 1929 maakte miljoenen tot bedelaars, bij die van 1987 leverden de beursbengels hooguit hun 911 in en bij de correctie van 1997 - de Azië-crisis, weet u het nog? - schoven de City Slickers grommend de afleverdatum van hun nieuwe Ferrari drie maanden op. Shit happens.

Ook ik ben de afgelopen weken moeiteloos een middenklasser en een weekje Malediven armer geworden; krijg je ervan als je niet wilt werken voor je geld. Stoïcijns blijven is het devies, en liefst bijkopen. Heel wat optierijke toplieden gaan de komende jaren met pensioen. Wedden dat ze, uiteraard 'in het belang van de onderneming', de tent gaan verpatsen. Daar zit de koerswinst.

Gelukkig weten we allemaal door wie het komt: die domme gristenfundamentalist in het Witte Huis, en zijn op krediet levende 'Fellow Americans'. Treurig om zo'n defining moment in de geschiedenis mee te maken: de jaren dat de Verenigde Staten door ondoordachte oorlogen en overconsumptie zijn onbetwiste nr. 1-positie in de wereld aan het verspelen is. Onze overgrootouders maakten dat moment in 1917 mee toen The Empire uit bedelen moest bij de VS. Het ergste is nog wel dat de profiteurs van Amerika's falen allemaal dictaturen zijn en niet winnen door eigen prestaties, maar door toevallig op een onleefbare olierijke zandhoop te wonen (de oliesjeiks) of door inferieure door slavenarbeid verkregen producten te maken (China).

Je kunt en moet veel zeggen over Bush, maar één ding deed-ie afgelopen week wél goed: $150 miljard teruggeven aan zijn onderdanen. Deze poging om de binnenlandse consumptie te stimuleren komt overeen met 1% van het totale Amerikaanse inkomen. Of het werkt weet ik niet, maar het blijft een prachtig gebaar dat navolging geniet. Maar het zal Bush in Nederland slechts hoon opleveren. Onverantwoord, zo maar het geld terug geven aan de mensen die het zelf eerst verdiend hebben! Hollandse politici huldigen het merkwaardige uitgangspunt dat in principe alles van de staat is, tenzij.... (maar dan moet u wel héél goede argumenten hebben!) Vandaar dat belastingen in dit land ook onder het bewind van de VVD nooit wezenlijk omlaag zijn gegaan. Links fulmineert altijd dat het toptarief van 72 naar 52 procent is gegaan - hoe genereus! - maar vergeet gemakshalve dat uiteindelijk van iedere gulden in de economie via directe- of indirecte belastingen nog steeds meer dan driekwart bij de staat beland. Als je hard en succesrijk werkt, in loondienst of als dga: de helft gaat linea recta naar de schatkist. Dat is onnodig, onrechtvaardig en uiterst inefficient. Wouter Bos hoopt dit jaar 222 miljard aan belastingen en premies uit zijn onderdanen te persen. Vijftien miljard méér dan in 2007, en niemand vraagt of dat allemaal wel echt nodig is.
Sterker, juist toen het jubelbericht van ruim 4 procent economische groei in Q4 ons bereikte, werd bekend dat NIEMAND er wat het kabinet betreft in 2008 op vooruit mag gaan. Pardon? Bos, Balkenende en de Arabieren slokken de volledige groei op. Het verbaast mij altijd dat het volk nog steeds niet met fakkels naar het Binnenhof trekt. Dat ligt niet erg in onze volksaard. Men keert zich af van de politiek en grijpt z'n kans bij de eerstkomnde verkiezingen. Dan winnen wederom - beetje eentonig sinds Fortuyn - de anti-establishment partijen. Wilders, Verdonk, Marijnissen, de Dierenpartij of wat mij betreft een libertair/anarchistisch alternatief. Het zal niet helpen, maar het zou iedereen die Mister 1% in het Witte Huis weghoont, te denken moeten geven.