Okay, misschien was het naïef om te rekenen op de keuze der bankaardappelen, maar ik miste Geer & Goor, Frans Bauer en Balkenende roetsjend op een skateboard. Als dát de momenten van het jaar niet zijn, heet ik Ella Vogelaar.

Gelukkig klamp ik mij vast aan de trefzekere keuze voor 'Afscheid BZN', 'Voetbalthriller' en 'Gehaktbal Kiekeboe', waarin respectievelijk een belangrijk cultuurverschijnsel afzwaait, de Philips Sport Vereniging punten pingelt en een onfrisse tv-kok zijn handen wast in uw gehaktballenmix.

Zou Youp van 't Hek dan toch gelijk hebben? Is de natie zo ver weggesukkeld in z'n eigen decadence dat het echt NERGENS meer over gaat? Men vreescht het.

Begrijp mij niet verkeerd. Natuurlijk glij ik een zware januari-depressie in omdat mijn geliefde Holleeder/Moszkowicz citaten opzij zijn geschoven ten faveure van... tja, van wat eigenlijk? Tweeduizendzeven ging over Al Gore en het klimaatprobleempje, over de verkoop van ABN Amro en de rest van Nederland, over Wilders, Verdonk en het zwart/wit debat. En ook, geef toe, een pietsiebietsie over Holleeder en zijn witte boorden-vriendjes. Alleen de beeldcitaten van Prem en Hans Teeuwen tippen iets van de werkelijke wereld aan. En dan zijn, terecht, de documentaire van het boze lelijke eendje Sunny Bergman genomineerd alsmede BNN's als maatschappelijk betrokken gepresenteerde Donorshow. Dat laatste fragment mag van mij winnen, in casa Kelder was ik weer de enige die er instonk.

Ook mijn subtiele tip voor minister Ella Vogelaar haalt de finale niet. Die twee tv-minuten hebben heel wat PvdA-angehauchte columnisten geïnspireerd tot een persoonlijke aanval, vergeleken waarbij mijn suggestie aan Hare Excellentie een hoofse buiging naar de macht is. Vrijwel alle schraal betaalde meningenmakers van NRC Handelsblad vielen over mij heen, van de eeuwige Jan Blokker in nrc.next tot de onvermijdelijke Joost Zwagerman in DWDD en van Frits Abrahams tot Marjoleine de Vos en nog zo wat broodschrijvers die gevraagd worden iets van alles te vinden. (Zonde van de energie, maar toch even iets zeggen over J. Zwagerman. Merkwaardig hatelijk doet die meneer toch altijd, en niet alleen tegen in zijn ogen pedante nietskunners als ik of Beau van Erven Dorens. Zelf in IEDER tv-panel plaatsnemen om over ALLES een geharnaste mening te uiten, maar vervolgens mopperen op anderen die ook weleens iets vinden. Toegegeven, Z is de eerste homo universalis sinds Leonardo da Vinci, maar zijn superieure toontje lijkt misplaatst. Jan Blokker, zelf koning mopperkont, gaf gisteren in de NRC een intrigerende analyse van Zwagermans beweegredenen om hem, Blokker, onder uit de zak te geven. Zwagerman revancheert zich op journalisten/columnisten die ooit in een mistig verleden iets over hém, De Zwager Man, hebben opgemerkt, vermoedt Blokker. Plausibel. Zwagerman spuugt op mij, al jaren. Maar waarom? Zou het dat felle debatje zijn dat ik een jaar of tien geleden tegen hem voerde - vraag mij niet waarover het ging, iets politieks. Sindsdien is het mis en probeert Zwagerman regelmatig de eindstand na het fluitsignaal alsnog in zijn voordeel te beslechten. Eén keer vroeg ik hem waarom, waarop veel wegkijken en vaag gemurmel volgde over 'ach, eh, ja... beetje polemiek en zo...'. Klein.).

NRC H beschouwt zichzelf graag als een liberaal bastion voor wijze dames en heren die 'de nuance' zoeken. Toegegeven, het hoofdmenu - de nieuwsvoorziening - is nog steeds voortreffelijk. Maar de garnering is niet te vreten. Reden: wie het redacteuren- en vooral columnistencorps bestudeert zal tot de conclusie komen dat het de nieuwe ouwe Volkskrant is. En dan klagen dat je krantje vergrijst. De krant staat bol van de voorspelbare 'verantwoorde' meningen, of zoals een ex-adjunct mij onlangs bezorgd toevoegde: 'De krant frappeert niet meer.' Waar is de tegendraadsheid, waar het libertaire wantrouwen tegen de oprukkende staat en Big Corps? In plaats daarvan lijkt alles doordrenkt van een humorloos calvinistisch vingertje, en heimelijk aanschurken tegen de macht. Wat zich buiten de keurig aangeharkte paden van de redelijk gesitueerde burgerij begeeft, haalt de krant niet of wordt veroordeeld. Cosmopolitisme is ver te zoeken en zelfs de stukjesschrijvers op de economiepagina's spreken de wereld bestraffend toe over geld verdienen/uitgeven, belastingdruk (veel te laag voor de rijken, volgens columnist/PvdA-ideoloog Flip de Kam) en het belang van de collectieve sector. Vaak verdedigbaar, soms zelfs verstandig, maar liberaal is anders. Bovendien: er ís al het zuur van de Volkskrant en het linkse evangelisme van Trouw. Laat ik er over ophouden, want ik lees het Handelsblad dagelijks sinds mijn achtste en moet er niet aan denken die relatie te verbreken. Maar mijn wereld kennen ze niet en beschrijven ze dus ook niet. Met als gevolg dat velen in mijn kring uitwijken naar het internet of een abonnement op een papieren Angelsaksische krant nemen. Misschien is het voer voor een dissertatie mediawetenschappen: wie zijn die mensen die ons het dagelijkse nieuws serveren, wat drijft ze en in hoeverre sluit dat aan bij de behoefte van de lezers die ze hopen te bedienen?

Enniehoe, ik heb dus een petite debat met de NRC-dominees over mijn woordenwisseling met mevrouw de minister. Tv-recensent Marjoleine de Vos verlangt terug naar het Polygoon Journaal toen ministers nog met Respect werden behandeld. Ze vindt dat bewindslieden niet meer naar talkshows moeten gaan, omdat ze anders de kans lopen door 'minkukels' zoals ik te worden aangepakt. Prima, het is een standpunt. Sportief gaf de krant mij gisteren de kans deze repliek op de opiniepagina van NRC Handelsblad en nrc.next te plaatsen. Oordeel zelf.

ps. Amerikanisten zullen struikelen over een feitelijke onjuistheid in mijn epistel. Niet Richard Nixon sprak het beroemde 'If you can't stand the heat, get out of the kitchen!', maar Harry S. Truman, de Amerikaanse president die we vooral van een andere memorabele actie kennen: hij wierp in augustus '45 de voorlopig eerste en laatste atoombommen. Mijn bloothoofdige verwarring kwam voort uit de zogeheten 'kitchen debates' tussen Nixon en Chroetsjov in 1959. Bij deze rechtgezet.