Sorry, dit stukje gaat niet over vrouwen, zelfs niet over heksen. Wél over draken. De 5 van Dragon's Den, die vanavond hun 12e en voorlopig even laatste optreden van dit seizoen beleven. Gevarieerde uitzending, waarin de draken terugblikken op de winnaars en verliezers, de strakke pitches en tenenkrommende missers. De vraag blijft of het dikke miljoen dat ze vorig jaar en deze serie investeerden vrucht zal dragen. Wat wordt een klapper, de harddisk shredder, de Nationale Echobon of kijkmijnhuis punt nl?
Hoe het ook afloopt, in tv-kringen heet dit van Sony International geleende format een bescheiden succesje. Maar weet u wel hoe zwaar uw presentator het heeft?

Ga d'r maar aan staan. Acht draaidagen van 7 tot 7 waarin een kolonne van meer dan zeventig hongerige, zenuwachtige, zwetende en soms wanhopige pitchers voorbij trekken. Allemaal gaan ze voor het grote geld, en je weet dat maar zo'n tien procent met volle zakken voldaan terugkeert door de klapdeur. Terwijl de kandidaten de dragons in hun financiële fuik proberen te lokken, vecht het redactieteam backstage in de Haarlemse Lichtfabriek tegen de slaap, de agressieve muggen en de teleurgestelde kandidaten die ten einde raad dan maar de presentator aanklampen voor een donatie. Sorry jongens, zo vermogend ben ik niet, ik werk niet bij de Vara.

Nu uitzending 12 erop staat starten enkele vorsers standaard hun speurtocht naar lijken in de kast. Want die Keilman, Sijthoff, De Koning, Banken en Van Gaal mogen dan regelmatig 'dan hebben we een deal!' scanderen, komen ze hun beloftes wel na? En: komt er nog wat van die bedrijfjes? Om met het eerste te beginnen: voor een beetje draak is zo'n financiering dubbeltjeswerk, wat niet wil zeggen dat ze investeren als pitchers hun afspraken niet na komen. En wat die bedrijven betreft: tsja, dat weet je nooit met ondernemen. Wie niet bereid is op z'n bek te gaan wordt nooit rijk.

Wat waren mijn meest genante momenten die de uitzending niet haalden? Op 3: twee dikke Haagse dames die een sportschool voor volslanke types lanceerden, maar tijdens hun hilarische pitch (ze waren op iets te kleine fietsjes gaan zitten) zo hard werden uitgelachen door draak Willem Sijthoff dat ze geschokt en in tranen afdropen. Het was nog lang onrustig in de make up-ruimte, maar we besloten niet uit te zenden omdat we voor de publieke omrep werken. Als u mensen die zwak staan wilt uitlachen, gelieve door te schakelen naar de commerciëlen. Op 2: vorig jaar diende zich ene Lex Kockelkoren aan met een internetideetje. Hij was even op herhaling om uit te leggen hoe het ging. Nix mis met man & plan, maar na een lange dag kreeg de meligheid de overhand en besloot ik een gebbetje te maken over Kockelkorens kruidige lichaamsholtes. Het fragment zit in deze uitzending, halverwege de uitzending. Kockelkoren eiste van producent Blue Circle en de KRO dat het gewraakte fragment geschrapt zou worden. Dat werd hem op de Dragons Den-site gegund, maar bij uitzending gemist is dat technisch onmogelijk. Geneer ik mij voor zo'n lafhartige aanval? Pietsie. Als presentator behoor je aan de kant van de kandidaten te staan. Maar ja, soms valt dat niet mee voor een baldadige, smetvrezige presentator in de b-categorie. Sprekend over b-categorie, een beter bewijs dat ik een c-pitcher ben is er niet dan op de site. Al weken lobbyde ik om de comfortabel in het leer achteroverleunende dragons zélf eens een pitch te laten verzorgen. Daar voelden de heren en dame bitter weinig voor, waarop ik ten einde raad een eletrische muggenkiller van tafel griste en de den inrende. Dom. Onvoorbereid, zonder cijfers, laat staan een goed product. Wat zeg ik: een schandelijk marteltuig, zéker voor een dierenvriend. Tjsa, uh, sorry, er lag niets anders voor het grijpen... Een goede les in nederigheid, want wat is het lastig voor die 5 engerds te staan. Kijk zelf maar. Hoe vangt een Kelder een mug? Eh... niet zo dus.