Tik je net een eitje, rammelt de roddelpers aan de poort. Of ik beroofd ben in de PC?

Het zou niet de eerste beroving in de PC Hooftstraat zijn. Gewapende overvallen, ramkraken, inbraken en struikroverij - de rijke stadswijk krijgt meer dan haar fair share aan criminaliteit. Bij ons in de PC gaat daar zeker nog aandacht aan besteden (by the way, gisterenavond kluisterde het programma 1 miljoen plus 45 duizend kijkers aan de buis, waarmee het het op zeven na best bekeken programma van de avond was. Dat kan beter, volgende week, als we weer niets beters te doen hebben.)

Maar goed, die 'beroving' in de PC was dus fake. Nep. Onzin. Alle omstanders wisten dat, want de actie werd drie maal stil gelegd voor shotwissels. Bovendien zou ik het prettig vinden als mijn cameraman (rechts op de foto) een vuistje helpt als de presentator uit elkaar getrokken wordt. Wat is er aan de hand? Onder bezielende regie van CCCP's Mattias Schut namen we met de crew van 'Bij ons in de PC' een filmpje op voor dit feestje, dat morgenavond in het Concertgebouw plaatsvindt. Ik klets dat aan elkaar, vandaar.

Teleurstellend voor alle anonieme kleinburgers die in de Wakkere Krant weer 'een stunt' verwachten van de man die immers 'alles doet om in de aandacht te staan'. Tuurlijk jôh. (Eens in de zoveel relletjes lees ik de reactiepanelen vol vox pop na. Leerzaam. Het geeft een treurigstemmend beeld van wat het volk over zijn politici, bazen en BN'ers vindt. Laffe meningen, want anoniem, maar soms zo huiveringwekkend boosaardig dat je je nauwelijks voor durft te stellen waar het met de natie heengaat als dit soort types - Stoute pubers? Boze mannen van middelbare leeftijd? Verlaten vrouwen? Wilders/SP-aanhang en andere mislukkelingen? - de guillotine mogen bedienen.)

Enfin, morgen dus de ADCN Lampen. 34 stuks voor de beste reclamemakers van Nederland. De afgelopen weken heb ik al voor 800 autodealers, 450 registercontrollers en 300 software-verkopers mijn kunstjes vertoond, maar dit is net even anders. Twaalfhonderd creatieven die het allemaal beter weten. Ga d'r maar aan staan. En dat voor eenderde van het gangbare honorarium, exclusief mijn tot garen gescheurde Napolitaanse pak.

In het Concertgebouw zal ik dressed to the occassion zijn in politiek incorrecte krijtstrepen (voor de creatieven staat 'black tie' op het menu, dat wordt lachuh bij de ingang). Een 6-rittenkaart bij het zonnekanon had veel visueel leed in het 'berovingsfilmpje' kunnen voorkomen. Mijn dijen zagen in september het laatste zonlicht, en (voor de liefhebbers) die witte boxer is een 'plain Oxford'-katoen van de firma Turnbull & Asser. Beloofd: volgende keer trek ik weer een Sea Island-cotton uit het rek in Jermyn Street.