Juffrouw G had bezworen dat we met mijn jeugdidool (Floris!) zouden gaan eten, maar bij binnenkomst in Le Garage staarden honderd paar gulzige ogen mij aan... aiaiaia! Dus toch, 8 maanden na mijn troonsabdicatie bij het bijtertje, een officieel afscheid. Het was ontroerend, melancholiek, tenenkrommend, onderhoudend, smerig, laat en bovenal on-ver-ge-te-lijk. En dat kwam niet alleen omdat Marcel Boekhoorn mij
deze volkszanger cadeau deed. 'Johan de Videostagiair' slingerde op Quotenet
dit beschaafde verslag, terwijl ons eigen cam-team bovenstaande impressie monteerde. Niet voor publicatie, uiteraard.
Waar te zijn? En vooral ook, waar niet te zijn. Dat is de vraag die Karlijn Visser beantwoordt in haar party-agenda. Is het 'Kraken' of 'Maken'?
De boekenwurmen van Van Dale nomineerden woorden als bokitoproof, lokhomo en klimaatneutraal als 'Woord van het Jaar 2007', maar u en ik weten dat er maar één begrip is dat wérkelijk aankwam. Jaja, het begint met een M, maar dat zult u van mij niet horen...
K en zijn schrijfmaatje Van Regteren A hielden 'Pakjesavond' om hun bestseller Pak op Zak passend te dopen.
De Pers, het
het AD en
de nijvere verslaggever van het ANP berichtten onvergetelijk, maar het beste is bijgaand filmpje van onze eigen agitprop.
Onze onverschrokken verslaggever aka Party Girl of the Year gespte haar 11 centimeter stiletto's onder voor de Miljonair Fair editie 2007. Exlusive! (... samen met 5787 andere vips).
Zesduizend Erg Belangrijke Mensen melden zich vanavond bij de RAI voor de VIP Night van de Miljonair Fair 2007. Voor wannabee-miljonairs die er graag bij willen horen en goudgraafsters die op zoek zijn naar hun prins in de witte Porsche, maar geen driehonderd euro willen betalen die er naar verluidt op de zwarte markt voor wordt neergeteld: klik op het kaartje, knip de voor- en achterzijde uit en plak het op plastic op karton (formaat credit card). Mag ik u begroeten?
'Wel origineel', noemt Theo Hiddema zijn poging mij een rectificatie per reclamespot te laten uitspreken. Origineel, zeg dat wel. En dommer dan een blik Sardijnse olijfolie, voor wie de feiten kent.
Kleurrijk heerschap, daar niet van. En bovendien collega tafelheer bij DWDD. Maar waarom leent mr. Theo Hiddema zich voor merkwaardige briefjes ...
Karlijn Visser nam een kijkje bij de Magazine Party, het jaarlijkse evenement voor mensen uit de tijdschriftenbranche. Blaadjes, toch heel erg oude economie?
Doorgaans onbetrouwbare en betrouwbare bronnen melden dat mijn maatje Bram M. zich vandaag voor het Hof van Discipline te Den Bosch moet melden. Voormalig cliënt Neset Temirci is boos. Heel boos.
Veel roder dan de Rode Hoed afgelopen zondag kleurde, zie je t niet meer. Het ging over topinkomens, en daar waren de meeste aanwezigen natuurlijk tegen. Immers, iedereen die meer verdient dan uzelf is een zakkenvuller. Toch? Klik hier op 8:26 minuten van uw kostbare tijd vretende videootje van een - sorry, knul - schandelijk onderbetaalde volkskrantredacteur. Mijn stelling: een belastingtarief van 52% is diefstal, en ja, de inkomensverschillen in NL mogen wel wat groter.
Stom. Dacht ik dat links en rechts sleetse woorden waren. Maar sinds mijn aanvaring van vorige week dinsdag met minister Ella Vogelaar in deze uitzending van Pauw & Witteman weet ik dat de jaren 70 terug zijn. Rechts omhelst mij, en alles wat zichzelf links acht ziet de vooroordelen tegen 'die bretel' bevestigd. Jammer jongens, allemaal mis.
Gisteren luidruchtig wakker geschud door dj Giel Beelens Giel Mobiel. Daarna zoemde mijn eigen Nokia. 'Prachtige start van de serie (1,2 miljoen/21,5% marktaandeel!)', jubelde de tv-producent. 'Hey Jort, mooie cijfers,' feliciteerde de tv-miljonair. 'Geniet!' smste een Beroemde Presentator. En dat alles omdat 'Bij ons in... de PC!' slechts 401.000 kijkers verloor...
Vanaf donderdag tot kerst: Bij ons in de PC. Vermakelijke, weemoedige en vooral onmisbaar tv-behang over de rijkste stadswijk van Nederland. Van patriciërs tot proleten, van shopaholics en fashionista's tot Harry & Regilio. Uw presentator van dienst pakt de scooter en verslaat de PC en omstreken.
In den beginne werd ik regelmatig genomineerd als 'best dressed' mannetje, maar ik haak af sinds ze bij Esquire zwichten voor kreukelige kunstenaars, BN'ers met plastic houdende confectie-'kostuums' en deejays in vermoeiend hippe T-shirts. 'Fashion is what one wears', sprak Oscar Wilde al, en voegde onnavolgbaar toe, 'unfashionable is what other people wear'. Kijk en huiver naar Karlijns jacht op de korte sok & andere mannen(wan)smaak.
Ooit zat ik met duizend eerstejaars in de collegebanken, maar achteraf hadden het er meer mogen zijn.
Deze strafklacht die mr. Hiddema vrijdag jl. namens A. Perra tegen mij indiende lijkt stoer, maar zegt niets. Voor niet-juristen: lees verder!
De ellende met media, en zeker met mediaredacties, is dat ze berichten over andere journalisten vaak krom uitleggen. Neem nou dit 'laatste nieuws', van 3 dagen geleden. Ik zou sorry zeggen, excuses aanbieden, en listig is de laatste zin van mijn bericht weggelaten. Laat ik alvast beloven dat daar allemaal geen sprake van is. Wat dan wel?

Bron Quote
Beetje saai hoor, wéér iemand boos op mij. Volgens
dit bericht in een gratis kwaliteitskrant is het allemaal mijn schuld dat Klaas Hummel, zoals hij beweert, een dikke deal heeft verspeeld. Huh?
Stinkend rijk! was het thema van de Quote 500 Party 2007. Goed gekozen thema, al zeg ik het zelf, want het rook in de Hollandse Manege krachtig naar stront. En geld. Onze onverschrokken verslaggever trok d'r paardrijlaarzen aan en stelde steeds weer die ene ongestelde vraag. 'Hoe hoog is jouw limiet?'
Altijd leuk, tafeldame bij Matthijs van Nieuwkerk. Een van de vorige bezoekjes ontketende de affaire-Moszkowicz, en vandaag zette ik Antonio Perra in een gouden gloed. Wie? De hoogste binnenkomer van de Quote 500. Deze reed na mijn optreden bij De Wereld Draait Door naar eigen zeggen 'met 300 km/uur door alle flitspalen' om bij Pauw & Witteman de tegenaanval te openen. Daar noemde hij mij 'een parasiet met bretels' waar trouwens 'niets te halen valt', wat hem er overigens niet van weerhield toch stoer een rechtszaak aan te kondigen. Die durft.
Waarom ik vanavond niet naar de lancering van Quote 500 editie 2007 ga? Omdat ik geen zin heb 143 keer de vraag te moeten beantwoorden wat ik 'na Quote' ga doen en wat ik van de krullenbol vind die mij opvolgt. Bovendien was ik van plan maar één keer naar mijn begrafenis te gaan, en met uw welnemen is die niet vandaag.
Met een mengeling van gêne ende vermaeck slaat de natie het moddergevecht tussen Pieter Storms en de wereld gaade. Onlangs werd het kapitale kantoorpand aan de Schuytstraat waaruit hij zijn zaken gaat bestieren, bekogeld met verfbommen. Was dit het werk van vandalen of een gerichte actie? Inmiddels zoemt het door de stad dat het salvo afkomstig zou zijn van niemand minder dan Storms' lieftallige vrouw, Ellen Storms-Admiraal.
Kraken, van het linkse college in Amsterdam moet het mogen. Maar sommige eigenaren doen een beetje kinderachtig als hun bezit wordt bezet. Neem nou de overbuurman van Kwoot, die z'n pandjes liet verpauperen en dan klaagt dat er werkschuw tuig studenten zijn pand betrekken. Vandaag dient het kort geding, maar ik deed al vast de bivakmuts op en diende mij aan als kraker K.
Na de Karlijncam kan deze er ook nog wel bij: een junior trader van het gerenommeerde SAC Capital Advisors heeft zijn bazen op hoge toon aangeklaagd wegens seksuele intimidatie. Nu geloof ik in de heilzame werking van gierende hormonen door de kantoortuin, maar deze praktijken gaan zelfs mij te ver.
Geintje van onze regisseur: de ongekuiste versie van de blooperband van Party Girl 2007, te zien bij de flabbermannetjes. (Gelieve de reacties van puberale puistenkopjes over te slaan die hun eerste date nog moeten doorstaan.)
Zie de Estellekes & Chantallekes op de Beau Monde Awards over de rode loper trippelen, en je weet: dit is het jaarlijkse hoogtepunt van de polderglamour. Helaas kon ik niet bij het festijn zijn, dus stuurde Karlijn Visser, Party Girl van het Jaar 2007.
'De kogel is door de kerk', glunderde Quote-oprichter Maarten van den Biggelaar vorige week, 'Sjoerd doet het.' Waarmee aan het stadhouderloze tijdperk van voorheen mijn blaadje een einde is gekomen. Wat ik van de benoeming van deze krullenbol annex petrolhead vind? Vroemmmvroemmmm...
Qua alibi had het sterker gekund: in Napels, werkgebied der camorristi, moeten ontkennen dat je niets van een liquidatie weet. Vanochtend werd mijn geliefde ruw gewekt door helicopters: lijk in de tuin. Nee, ik was het niet, zoals sommigen blijkens dit persbericht subtiel opperen. (Het persbericht is inmiddels aangepast, hier is te lezen wat er stond toen K dit stukje schreef) Gelukkig heb ik belangrijker zaken aan m'n hoofd: samen met schrijfmaatje Yvo van Regteren Altena pogen wij literaire prestatie te leveren voor onze binnenkort te lanceren bestseller Pak op Zak. Nee, niet over bodybags. Maar nog even terug naar dat lijk...
Het is maar geld, maar toch, het schrijnt: ik ga weg bij ABN Amro. Omdat ik niet verkocht wens te worden, zelfs niet als klein klantje. Lees deze treurige brief en dit allervriendelijkste antwoord dat De Bank terugstuurde. Betraand heb ik de afscheidsfles Barolo ontkurkt, alsof je een verloren liefde wegdrinkt.
Daar sta je dan, als onbezoldigd ambassadeur van de Republiek der Malediven. Mijn verslagen beginnen meestal met uitzicht over een azuurblauwe lagune. Tekst: 'Welkom in het paradijs'. Hoe wervend. Maar een corrupte president en de islam heerschen op de koraalatollen, en dan gaat het mis en krijg je dit.
Volgt u het proces tegen Willem Holleeder & trawanten? Doen! Soms duiken er pareltjes uit het penose-jargon op. Zoals deze, toen de geplaagde hartpatiënt zich uitsprak over de tientallen belastende getuigenissen.
'Je haalt wat mensen bij elkaar om wat te zeggen en vervolgens zit ik 22 maanden in de lik. Lekker makkelijk.'
Filmpje gezien? Zeg nu zelf, zeven-en-een-halve minuut even exclusieve als schokkende beelden. Kelder kampeert, is er dan niets meer heilig...



Mister Kelder, may we have your votes? North Island dix points, Soneva Gili trois points und Frégate Insel sieben punkte.
![]()
![]()
![]()
Wat betáál ik eigenlijk? Stomme vraag, maar als kleine neringdoende mijmer je d'r wel eens over. Immers, je werkt zestig uur per week of meer en ziek zijn doe je in je eigen tijd en vooral op eigen kosten. Dus ik belde Dennis, mijn fiscale 'mannetje'. Die retourneerde mij dit loonbriefje. Pardon? 64% voor Bos, eenderde voor Kelder. Ik doe iets heeeeeeeeeel erg faut.
Aan de grijze hoofden en blauwe krijtstrepen heeft het niet gelegen, maar het werd toch nog gezellig tijdens de uitreiking van de Gouden Stieren in Kasteel de Hooge Vuursche. Alle hulde aan de De Blonde Belegger, mijn altijd hooggehakte en scherpzinnnige rechterhand...
Drie dagen aanzwellende kramp na een slopende intercontinentale vlucht, en dan ineens een plee in zicht... kent u dat gevoel? Zo ongeveer moet Mark Rutte zich hebben gevoeld nadat hij vandaag het poepje Verdonk doorspoelde.
Wat klopt er niet aan dit plaatje? Precies. Ik ben geen 50+, golf niet en rijd dus niet in een Jaguar XK8. Bovendien zou ik mij - nee, zélfs ik niet - niet lenen voor een commercial om vervolgens een gratis sjofeurtje te scoren. (Dit artikel bevat een Keldercam.)
Het altijd nijvere NOS Journaal aan de lijn: wat ik vind van
dit filmpje dat ze in hun 8 uur bulletin onthulden? Bram Moszkowicz drinkt een glas op een fout feestje met maffiammm... eh, zakenrelatie Johnnie Mieremet. Nix verrassends. Dat Moszkowicz iets met moordenaars heeft wisten we, maar voelt hij zich ook thuis tussen de vadermoordenaars?
Geen doden, een paar pleisters en slechts één gecrashte Aston Martin DB9. Kortom, Quote Challenge R.I.P. Dit weekend arriveerden dertig deelnemende teams aan de finish in Milaan. Of er nog een beetje door werd gereden, informeerde ik gedesillusioneerd bij een deelnemende Porsche-rijder. 'Och, ik werd met 320 km/uur van de weg geplukt, maar de meetapparatuur stopte bij 220...' (Zie ook de Keldercam onder dit bericht)
Zit de economie na jaren zuur eindelijk in een hausse, krijgt de rooien en de refo's in het kabinet het nóg voor elkaar ons het zoet te onthouden. Een wanprestatie van formaat. Hoe lang pikken we dat nog? (Excusez, lang epistel, ik is een beetje boos op de zondagavond.)

Eigenlijk val ik alleen voor ABBA en de Dead Kennedy’s en bovendien had ik beloofd hier alleen over rentetarieven en Jan Benninks miljoenen te tikken. Maar toen Tijuana, ‘de nieuwe hit-sensatie uit Mexico’, toestemming vroeg mijn beeltenis en die van disgenote/actrice Hanna Verboom te mogen misbruiken voor hun video zei ik geen neen. Vooral niet omdat mijn rap-maatje Lange Frans er ook gloeiend bij was en die gouden keeltjes uit Acapulco wedijveren met een Dries Roelvink (en bovendien mijn California handrolls afrekenden). Beluister hier de tenenkrommende hit ‘(The Night of the) Capibara' en kijk hier wat de daders, Francisco de la Montana en Mitchell Franco, erover te zeggen hebben. Wie??
Uit wetenschappelijk onderzoek blijkt dat 37,8% van de mannen zich tijdens de vakantie niet scheert. Altijd behoorde ik tot die dappere 62,2%. Tot nu. Ver weg verscholen in de Indische Oceaan schraapte ik alle moed bij elkaar en vergat de Gillette en de Aramis Lab Series. Zie foto. Ja sorry, ik ben Ruud Lubbers niet. Maar de reactie van mijn lieftallige eindredactrice was er niet minder gekruid door: 'Haha, je lijkt wel een stenenschuiver.'
Namens de webredactie van jortkelder.nl: Jort is op dit moment even onbereikbaar voor commentaar wegens verblijf op een tropisch eiland. De redactie is op de hoogte van de geruchten omtrent bovenstaande foto met Hanna Verboom, die van deze Hyve afkomstig lijkt te zijn. De foto is echt, maar het meningsverschil is een storm in een glas water. En hoewel het verschil slechts drie letters betreft, is Jort gewoon op stap met mevrouw Verbaan, niet met mevrouw Verboom.
De grote genius achter dit weblog, drs. M. Frackers, heb ik ooit beloofd dat jortkelder.nl een geduchte business-site zou worden met, hier en daar, een vermaeckrandje. U weet wel, analyses over de Lombardrente, de k/w van Fortis, de handdruk van Jan Bennink vs de prijs van Olvarit en, natúúrlijk, het nonproliferatie-verdrag, mede met het oog op de opwarming van de planeet. Even geduld a.u.b., wordt aan gewerkt. Maar eerst even dit.
Zijn linkse idealisten grotere graaiers dan rechtse rotzakken? Het lijkt erop, als we de bonnetjes van de firma Booij Klusman & Van Bruggen nader bestuderen. 750.000 euro voor een derde wereldfeestje in Schokland, het is niet nix. Alleen die 3600 euro voor Lennart Booij viel tegen. Lennart, geef toe, dat kan wel wat slinkser!
'Stront aan de knikker, mijn advocaat is 24 uur bezig geweest om te proberen een rechtzaak te voorkomen! Ze eisen een rectificatie en excuses...' Judith Osborn klonk opgewonden, gisterenavond, toen ze mij de blijde tijding bracht. Viktor & Rolf zijn woest omdat zij vorige week op de modeshow van Osborn zijn gepersifleerd. Goed zo heren, on-mid-del-lijk naar de rechter!
Gaat u weleens in de fout? Nog net even door oranje, 86 km/uur op de rondweg of een U-turn maken waar het zogenaamd niet mag? Mooi zo. U kunt schatkistbewaarder Wouter Bos geen groter plezier doen. Eerlijk gezegd ben ik een beetje klaar met de bureaucraten/zakkenvullers en hun 'regels zijn regels'-gedoe. Zeker toen ik onlangs met mijn Maserati linksaf sloeg...
Eventjes knikten de knieën, want zo'n wandelingetje op de catwalk was voor mij een primeur. Zeker als het er verveeld fashionnable uit moet zien, een doorgestylde terrier je linkerarm afrukt en een haag van veertig modellen je doen beseffen dat mijn 1 meter 85 behoort tot de kindermaatjes. Toch, wat hadden we een ingehouden lol, afgelopen woensdag op de Amsterdam Fashion Week. Starring Rolf & Viktor. Of was het Viktor & Rolf? En wie is dan wie? Nou ja, bekijk het zelf maar in dit filmpje.
De lezers van de wakkere krant van Nederland werden gisteren op de camping vermaeckt met de tijding dat ik een sluwe graaier ben. Immers, waar haalt die bretel het lef vandaag ons dit voorjaar blij te maken met zijn ontslag bij het bijtertje, en dan vervolgens unverfroren gesignaleerd worden op de redactieloft aan het Koningsplein? Sterker, hij zegt dat-ie voor dat so called coaching nog geld krijgt ook! Wat heet, misschien wel 10.000 euro per maand. Hoe lang kun je daar wel niet van op de camping staan? Het moet niet gekker worden. Kortom, Kelder, zakkenvuller, waar ben jij mee bezig?!
Les 1 voor de stijlschrijver: hou de beste tips altijd voor jezelf, stuur toeristen altijd een deur verder. Hadden we dat maar gedaan met JK Place, Capri. (Gelukkigen die de Kipcaravan al aan de trekhaak hebben geklikt en op weg zijn naar een 'camping voor het hele gezin', gelieve deze site onverwijld te verlaten.)
Wie is de schuldige, de zon of toch mijn Maserati? The week after de klimaathysterie van Live Earth ben ik co-presentator van KRO's Grote Klimaat Debat. Daarvoor vertonen we de omstreden documentaire The Great Global Warming Swindle. Mag niet van de Volkskrant, want kritiek op Al Gore is vloeken in de linkse kerk. Reden te meer om wel te kijken, vanavond 20.25uur op Nederland 3.

Stel, de buurman stelt voor uw verse Ferrari, Ferretti of zelfs nieuwste vrouw uit te nemen voor een testrit. Bent u verheugd over ‘s mans trefzekere smaak, of voelt u nattigheid? Zoiets overkwam mij onlangs toen het reclameduo Thijs en Rutger zich aandienden met het idee ‘JORT’. Wil ik dat, was ik vereerd? Bovendien: zit de kiosk na de Linda, de Gullit, de Matthijs, de Felderhof en de Catherine verlegen om nóg een personality-mag?

Luister nooit naar mopperende BN'ers die zich beklagen over de zware last van het bekend zijn. Ze hoeven niet en hebben altijd nog de BN'er-bonus. (Lees korting op een Daewoo, tafeltjes onder de trap en altijd verse aanvoer van stagiaires voor hongerige Hilversumse presentatoren - maar dat terzijde.) Toch is er een prijs die betaald wordt, en die heet: persmosquito's & paparazzi.

Ze zijn er nog, die sandalen dragende activisten die met hun canvastasjes de volksopstootjes afgaan om de revolutie te zaaien. Zoals gisteren in de Rode Hoed, waar de tweejaarlijkse Rooie Reus werd uitgereikt. De Rooie Reus wordt gesponsord door de SP, dus een garantie voor veel gekreun over het kapitalisme en - maar dat kan aan mijn smetvrezige natuur liggen - hier en daar een snuifje te weinig deo. (Sorry, ik weet het, een product van het plutocratische Procter & Gamble of Unilever, maar het beste bewijs dat het roofkapitalisme prettig kan ruiken.)
Goed, je moet er even bijblijven voor het beste resultaat (om precies te zijn 326 dagen) en 3 x retour Florence maar dan heb je ook wat: schoenen op maat van Roberto Ugolini. Hoe ze zitten? Geen idee, dit is uiteraard een bewaarpaar in de maat 42 2/3 (links) en 42 3/4 (rechts). Wandel even hierheen op quotenet voor mijn slopende voetenwerk.
Hij stond al even te verschimmelen bij de firma Kroymans, maar eindelijk vonden ze een naïeve connaisseur die zich voor anderhalve euro afschrijving per kilometer waagt aan een Maserati Spyder Cambiocorsa.

Ben je eindelijk baanloos, dichten ze je weer allerlei betrekkingen toe. Neem nou dat adviseurschap van De Pers. Nooit om gevraagd, maar hoofdredacteur B. Rogmans zocht via de mail 'een creatief adviseur annex oppoker, onruststoker, scherphouder (..) die mij de huid vol scheldt over het niveau van de krant.' Of ik in het profiel paste? Dacht het wel, en zo spraken wij af dat ik en Durk Hattink een potje gingen sparren met de krantenmakers. Hattink, ex-kunstdirecteur van Kwoot, kan er wat van, al stuitte diens plagerige persoontje aanvankelijk op een njet van Rogmans. Vraag mij niet waarom, maar uiteindelijk mochten we als duo aantreden.

'Dan heb je iets bereikt', lees ik dezer dagen diverse malen in mijn mails. What went right? Eindelijk die lang verwachtte prijs voor de literatuur, de agitatie of de polemiek binnengesleept? Gelukkig niet. Het is aanzienlijk belangrijker: mijn alter ego haalt de kolommen van de Donald Duck. 'Kort Helder, de beroemde journalist (..) hij verdient wel 100.000 euro'. Kuch. Die Kwik, Kwek & Kwak mogen hun research wel eens wat beter doen. Oom Dagobert heeft natuurlijk weer gelekt, net wat ik dacht. Maar niettemin, ik is vereerd.

'Als ik Moszkowicz was zou ik niet blij zijn met dit vonnis'. Burgemeester Job Cohen sprak het afgelopen donderdagavond wel getimed en met het strenge timbre van de staatsman uit. De heren Knevel & Van den Brink ontging het moment, maar de burgervader en oud-staatssecretaris van Justitie kwam later in de uitzending terug met een bemoedigend woord in mijn richting. Goed dat ik was opgestaan tegen het tuig, bedoelde de burgemeester maar te zeggen. En toen de lampen uit waren liep-ie nog even op mij af, en knipoogde. 'Ik dacht dat dat wel duidelijk was, toch?'.
Laat ik kort zijn: gewonnen! Wederom, en terecht. Kamp M zal ongetwijfeld trachten het vonnis in zijn voordeel uit te leggen, maar wie
dit vonnis van het Gerechtshof van Amsterdam leest weet beter. ALLE vorderingen van Moszkowicz worden afgewezen en hij moet de proceskosten voldoen. Verloren dus. Jaja, dat m-woord was pittig, en we hadden wel ingeschat dat het Hof daar enige nuance in zou aanbrengen. Verstandig, want al laten ze mij winnen, ik krijg toch een standje voor dat ene kruidige begrip. De consequentie zou zijn dat M verbaal vogelvrij verklaard zou zijn en uiteindelijk zijn nering zo'n beetje zou moeten sluiten. Ik ben een mild mens: waar moet het tuig dan aankloppen!

De kans dat Bram Moszkowicz mij vandaag ten huwelijk vraagt, is beperkt, maar voor de zekerheid toch maar een wit pak aangedaan. Noem het feestelijk, noem het maffiastyle, het is in ieder geval passend voor de gelegenheid. Straks word ik bij het Gerechtshof van Amsterdam verwacht om het hoger beroep van Moszko aan te horen.
Ik heb het lang in de duisternis weten te houden, maar onvermijdelijk begint mijn nieuwe project uit te lekken op de ruïnes van keizer Augustus en Tiberius.

F. Jacobse zei het al: 'Ik maak als werkloze weken van 80 uur, net zo makkelijk.' Sterker, er wordt zo nijver geklust aan van alles en niets dat ik nog steeds niet ben toegekomen aan het aanvragen van mijn welverdiende graai in de ruif. Zeventien jaar braaf betaald, nooit tijd gehad om ziek te zijn; ken ik effe vange? Maar hoewel ik meende dat in het uitkeringswezen 'de cliënt' koning is, dien ik mij te vervoegen bij het CWI te De Meern. Waar? Juist, daar. Geen tijd voor, bovendien heb ik mij niet pro forma laten ontslaan. Aan het werk dus.
Verdomd, die titel van het
vorige stukkie slaat nergens op. Dat 'baanloos' begrijpt u, nu dat dakloos nog. Nee, ik ben niet mijn kasteeltje uitgekwakt, al staat het wel merkwaardig lang soft te koop (mocht u minstens 1,4 miljoen kk kunnen missen,
klik dan hier). Wel ben ik dakloos geworden, of liever: gegaan. Na een draaidag voor Dragons' Den in Almelo bewees dit Tukkersoord het cliché: het stoplicht staat op rood, het stoplicht staat op groen, in Almelo is altijd wat te doen.
'Een tripartite kongsi!', schoot even door mijn hoofd toen ik de line-up van Pauw & Witteman van woensdagavond aanschouwde. Naast mijn juristenvriend Bram Moszkowicz zat daar Lia van den Berg, groot in secretaresses en om mij volslagen onduidelijke redenen een gezworen vijand van het zo geliefde zakenblad Quote (ik geloof dat we ooit twee plagerige regels over een feestje van haar schreven, maar misschien ben ik abuis, mevrouw deelde gisterenavond immers ongevraagd mede 'veel gevoel voor humor te hebben'). Tenslotte zat letterlijk en vooral figuurlijk tegenover Moszkowicz de Palestijnse agitator Abu Ya-Ya, door Theo van Gogh ooit weinig vleiend 'de pooier van de profeet' genoemd. Diezelfde Van Gogh zette mij als regisseur van een tv-debat eens aan Abu Ya-Ya, die de redelijkheid en de logica van 9/11 verdedigde, te benaderen als een kruisraket. Hoe doeltreffend ik was weet ik niet, wel dat de rode vlekken onder Abu Ya-Ya's baard uitvlamden en Zijne Hoogheid weigerde verder met mij te debatteren.

'Zullen we deze sms'jes van Bram aan Orminda Soerel ook maar toevoegen', suggereerde ik mijn advocaat Matthijs Kaaks gisteren schalks. 'Immers, daaruit valt op te maken dat Moszkowicz chantabel was, en in die zin maffiamaatje tegen wil en dank.' Dat leek Kaaks geen wijs idee.
Nee, nee, nee, nee, nee, nee, nee, nee, nee, nee, nee, nee, nee, nee, nee, nee, nee, nee, nee, nee, nee, nee, nee, nee, nee, nee, nee, nee, nee, nee, nee, nee, nee, nee, nee, nee, nee, nee, nee, nee, nee, nee, nee, nee, nee, nee, nee, nee, nee, nee, nee, nee, nee, nee, nee, nee, nee, nee, nee, nee, nee, nee, nee, nee, nee, nee, nee, nee, nee, nee, nee, nee, nee, nee, nee, nee, nee, nee, nee, nee, nee, nee, nee, nee, nee, nee, nee, nee ik wil even niet ingaan op al die verzoeken om commentaar op mijn abdicatie als tiran van Kwoot. Maar het cordon sanitaire bleek niet bestand tegen Mark 'de rat' Koster. Wie anders. Zie
dit nietszeggende filmpje.
Jaja, hoor ik u denken: 1 april. Die Kelder heeft wel vaker aangekondigd te zullen stoppen. En dat is ook zo. Maar morgen gaat het persbericht er dan toch uit. Eigenlijk had dat vandaag gemoeten, maar Maarten van den Biggelaar heeft het bedrijf mee uit skiën genomen in de Italiaanse Alpen. Hij zit, as we speak, in de bus (ja, dat leest u goed, op weg naar een gecharterde 737). Dan werkt dat communiceren via een Blackberry niet. Het wordt dus morgen, bloesjesdag 2007. Een nieuwe lente, een nieuw... enz. enz. Na 13 en 1/3 jaar hoofdredacteurschap mag er weleens iets nieuws gebeuren.
Tonnen lichter hebben de 5 Dragons gisteren hun eerste opnamereeks van Dragon's Den afgesloten. Dat was even wennen voor de multimiljonairs. Dragon's Den maakt dromen mogelijk, soms zelfs iets te letterlijk.

Vandaag verkiezingen waar niemand naar toe gaat, gisteren een terugverende beurs waar niemand van opkijkt en eergisteren maffiamaatjes' ongeloofwaardige aankondiging dat-ie Elsevier wil gaan vervolgen vanwege dit coververhaal. Kansloos, maar je moet iets om de waarheid te omzeilen en je criminele achterban te plezieren (even tussen ons, maar mij bereiken van alle kanten berichten dat Bram M. blij is met de gang van zaken. Hij is van de verdediging af, en dat komt 'm niet slecht uit. Er zijn zelfs bronnen die spreken over een kongsi tussen mij en hem om het zo te spelen. Creatief gevonden waanzin).

Zorgzame types en rattige journalisten informeren naar mijn welbevinden. Dank, dames en heren: never been better. En dat op 4.300 meter boven NAP. Schrijfmaatje YvRA en ik zoeken het dezer dagen hogerop, in de heli. Vluchten nee, helivluchten ja.
[Namens de webredactie: Jort schreef onderstaand stukje vrijdag 16 februari nadat het OM bekend maakte dat hij niet wordt vervolgd voor smaad of laster jegens mr. Bram Moszkowicz en voordat bekend werd dat mr. Moszkowicz door de overheid in veiligheid werd gebracht. Geheel tegen zijn gewoonte in heeft Jort verder niets toe te voegen of te melden in deze kwestie. Alles wat Jort aan de orde wilde stellen is gebeurd in de rechtzaal. En een heldere toelichting gaf Jort donderdag al in een aflevering van het tv-programma De Wereld Draait Door, die hier te bekijken is. De reactiepanelen bij dit laatste artikel zijn gesloten omdat Jort niet zit te wachten op felicitaties of scheldpartijen en verder alles over de zaak Moszkowicz versus Kelder wel gezegd is.]

Ik hoef voorlopig niet het kot in, aldus dit persbericht dat zojuist naar buiten wordt gebracht door het Openbaar Ministerie. Niet dat ik als boodschapper ook maar één seconde bang ben geweest voor vervolging, maar toch aardig om bij monde van de staande magistratuur te mogen vernemen dat het geweeklaag van Bram M. en Gerard Spong honend terzijde wordt gelegd.

'Normaal wordt alleen GROOT NIEUWS, overleden staatslieden enzo, op deze manier aangekondigd, maar deze zaak leek ons ook in die categorie te vallen'. Vleiende woorden van ANP-verslaggever Robert Verkerk. Te veel eer, maar u weet hoe dat gaat: als je wint, heb je vrienden. Anderhalf uur geleden werd het vonnis in de Befje vs. Bretel-zaak bekend. We zijn inmiddels 94 telefoontjes en 113 proficiat-sms'jes verder. Niet alleen vrienden, ook vage kennissen, vooraanstaande politici, gerenommeerde advocaten, beroemde presentatoren en enige slachtoffers van de Moszkowizc-dynastie informeren of het Krug dan wel Dom Pérignon wordt, heute abend. Sorry jongens, we houden het ingetogen. Een eenvoudige Montrachet wil do.
'Heb je nu wéér iets onaardigs over 'm gezegd,' bast mijn advocaat Matthijs Kaaks met gespeelde verontwaardiging door de telefoon. Huh? Ik? Ik zou niet durven. Had ik toch moeten zwichten voor de druk van Moszkowicz en niet naar de uitzending van De Wereld Draait Door moeten gaan? Na enige seconden begrijp ik waar Kaaks op doelt.

'Jort Kelder is lucht voor mij, die kan ik dus ook niet meer tegenkomen', antwoordt Bram Moszkowicz deze week in HP/de Tijd op de vraag wie hij nooit meer tegen het lijf wil lopen. Het opinieblad laat Moszkowicz maar raak kwebbelen over zijn helden ('Ben Goerion en Simon Wiesenthal, ze roeiden tegen de stroom op, kwamen op voor de underdog.') en zijn eigen vermeende heldenmoed: 'Als het er om gaat ben ik moedig. Ik ben ooit in Parijs uit een auto gestapt toen een vrouw in elkaar geslagen werd.'

Hèhè, het gewraakte briefje is binnen: Bram Moszkowicz blijkt prof. Mr.H. Loonstein voor de kar te gaan spannen om mij tot zwijgen te brengen.
'Hoe gaat het met je?', informeerde Bram Moszkowicz zojuist minzaam vanuit het open raam van zijn Aston Martin DB9. 'Met mij goed, en met jou?', riposteerde ik, terwijl mijn stem met moeite zijn grommende V12 overstemde. 'Jammer dat het tussen ons zo moet eindigen', sprak Bram plechtig. 'Dan had je maar niet over dat maffiamaatje en zwart geld moeten beginnen.'
Stel, u beschikt over een boot van >100 voet, sappig zeebanket dat op het dek te draperen is en een miljoen of duizend op uw account bij Kleiner Perkins. Dan dirigeert u uw piloot eind december naar St. Maarten en pakt vanaf daar de heli naar Saint-Barthélemy, het St. Tropez van de tropen. Het is het jaarlijkse ritueel van internetmiljardairs, filmsterren en New Yorkse i-bankers. En van mijn baas Van den Biggelaar, die eveneens zijn zeiljacht afmeerde op de rede van Saint-Barths.

Eindelijk een prijsje. Derde. De makers van het Tros-programma Radar gunden mij een podiumpositie als op twee na irritantste Bekende Nederlander in een tv-commercial van 2006. Nu weten ze bij de Tros als geen ander wat het is om bagger op tv te produceren, en sinds de directie daar de hele omroep uitleverde aan één bevriend beeveetje, herdefinieerden ze Hilversum als het Palermo op de hei. Maar dat terzijde.

Dat werd tijd: eindelijk weer eens een lomp interview. Het was laat, die vrijdagmiddag, en ik had al een serie gesprekjes achter de rug toen de ravissante Suzanne Rethans binnenstapte. Vreemde jas had die mevrouw aan, en wat een onmogelijke zwartwit-vraagjes stelde ze. Bovendien, voor Esta.

Jeroen Pauw gisterenavond in actie gezien? Met zijn kenmerkende ironie maakte hij de tussenstand bekend in het grote formatiespel van het tv-programma Pauw & Witteman. Zalm en Bos stonden, niet verbazend, op kop. Toen kwamen de verrassing. Jan Marijnissen op 3, zodat hij zijn miljardenverslindende ideeën zélf om zeep kan helpen. Dan miljardair John de Mol, die weliswaar een financieel krasje oploopt met Tien, maar met zijn speculatie in Endemol NV alle minnen in één keer wegpoetst

Nou, dat was ons het dagje wel. Om te beginnen: genomineerd voor de
Loden Leeuw Persoonlijkheidsprijs 2006 wegens mijn
moedeloze poging tot reclame maken die ik heb gedaan voor het onlineboekhoudprogramma van Asperion. Tezamen met de onvermijdelijke Ali B, Louis van Gaal en Janneke Brinkman, maar toch. Je moet wat om je leven betaalbaar te houden. Word je vervolgens door boulevardjurist Bram Moszkowicz uitgemaakt voor 'quizmaster' alsmede 'pseudo-journalist'.

Lekker uit de blokken, dat nieuwe jaar. Eén ferry naar de bodem, één Boeïng uit de lucht en de AEX door de 500-punten grens. Tweeduizendzeven kan nu al niet meer kapot, lijkt het. Laten we maar meteen doorbladeren naar de eindejaars awards: 007, may I have your votes? Zes volkomen willekeurige categorieën.
The men and the boys werden pijnlijk gescheiden, dezer dagen in de baai van Saint Barthélemy. Goed gevulde web-tycoons, rappers, Hollywood-sterren en een enkele Europeaan die de ouderwetse gezelligheid ontvlucht was, meerden af in de baai van het St. Tropez van de Cariben. St. Barths dus. Ook Team Quote meldde zich, aan boord van oprichter Maarten van de B's 69-voet lange Swan. Chic hoor, zeilen, maar je komt al snel twee dozijn bediendes, nanny's en dekknechten in Ralph Lauren navy-outfitjes te kort. Zo dobberden wij de kerstdagen in de schaduw van Larry Ellisons Rising Sun. Af te meten aan zijn 140 meter lange $200 miljoen kostende speeltje heeft de Oracle-eigenaar niet bezuinigd op zijn eigen genot. En gelijk heeft-ie.

Krijg klachten van het management alhier dat er een faut in onderstaand stukje is geslopen. De 33 te verhandelen villa's gaan geen $8 kosten, maar zullen geprijsd worden tussen de 6 miljoen en 15 miljoen dollari.

'In plaats van kaarten, de échte foto: Pound Villa, Amanyara.
Een artificieel meer, honderd meter van de oceaan.'
1.620 dollar per nacht. Het staat er echt, in deze folder. Niet dat ik snel onder de indruk ben van een nulletje meer of minder. Fatsoenlijke flatjes in het dorp Amsterdam beginnen vanaf één miljoen, een beetje bolide rolt niet uit de showroom voor minder dan een ton en een nachtje in knisperend katoen start rond de duizend eurie. Wen er maar vast aan, welkom in 2007.

Miami South Beach, 15 december 2006. Denk je via Florida naar de Caribbean het nixerige Hollandse weer te ontvluchten, zit je in de regen op het terras van The Delano. Vooroorlogs hotel, maar sinds Ian Scharger er zijn designtrucs op losliet onverminderd hip op SoBe.

Parla dus. De reacties na de eerste uitzending zijn over het algemeen positief, al ben ik zelf ontevreden over veel kwesties, mijn eigen presentatie niet in de laatste plaats. Wordt aan gewerkt.
‘Lieve Mark, dump die brokkenpilote in het belang van de natie, je partij en jezelf.’ Licht bedwelmd na the evening before smste ik Mark R een bijna wanhopige boodschap. Wetende dat het niets uit zou halen, en dat de Haagse heren weer een dag onbegrijpelijke compromissen in elkaar zouden gaan draaien.

Vergeet al die arme mannetjes van middelbare leeftijd die u aandelen proberen aan te smeren (waarin ze zelf al positie hebben genomen), en duw ook de beleggende aap van The Wall Street Journal terug in zijn hok. Die doet maar wat. Quote introduceert De Blonde Belegger.
Zevenduizend vips, ik wist niet eens dat we er zoveel hadden. Maar ze elleboogden zich gisteren tussen 7 en 10 allemaal naar binnen bij de Miljonair Fair. De huishoudbeurs voor de rijken begint groteske vormen aan te nemen, en dan doel ik niet alleen op de
diepe decolletés van de dames, de opbollende buiken van de volgevreten vleeshoofden die rond paradeerden.

Het land van Maas en Geel wordt land van Geel en Tan?
Relletje in het Talpa team. Terwijl ik argeloos mijn laatste miljoenen aan het uitgeven was op de Miljonair Fair, zoemde een sms'je binnen van een Talpa-knecht: 'Even entre nous: het gerucht gaat dat Bridget op de Miljonair Fair rondloopt.' Lekker belangrijk, dacht ik, en antwoordde niet begrijpend: 'Hoe moet ik weten of Bridget hier is? Dat is zoeken naar een blonde speld in een berg vol proleten.'

Ben ik een beetje dom geweest? Mwah, er zijn alleen dingen die je in dit medialand beter kunt laten. Zoals kritiek uiten op de schreeuwerssite Geen Stijl. In dit gesprekje met het clubblad van de Vara sprak ik mijn treurnis uit over het feit dat het ook met mijn belastingcenten gefinancierde BNN in zee gaat met de zelfbenoemde ‘stofzuiger van het internet’. Zeg maar gerust virtuele vuilnisbelt, zoals al snel bleek toen Geen Stijl dit media-over-media berichtje besteedde aan mijn terzijdes.

Rita gezien? Mijn onbezoldigde en ongevraagde advies aan Mark Rutte: toon leiderschap, ontworstel je uit de innige omstrengeling van het zelfmoordcommando Rita Verdonk. In de naïeve veronderstelling dat het pijntje vanzelf wegtrekt spreken Rutte en zijn VVD-vriendjes zalvende woorden, maar Rita wegslikken vergt meer dan wrijven en een gezinsverpakking Rennies. Natuurlijk, ze zouden haar onder haar eigen motto - 'Regels zijn regels!' - kunnen inwrijven dat reglementair alles correct is gegaan: de fractie heeft Rutte bij acclamatie gekozen en de partijleden zijn bij de volgende verkiezingen pas weer aan de beurt om hun lijsttrekker te kiezen. 'Sorry Rita, het is Rutte: regels zijn...enz.'

Mark Rutte haalde woensdag 553.200 voorkeurstemmen - vette tegenvaller want splijtzwam Rita had er meer - en Georgina V. kreeg vandaag van de Kiesraad te horen dat er 1.337 kiesgerechtigden het vakje 'G.C.Verbaan' van de Partij van de Dieren hadden rood gekleurd. Dat laatste was een meevaller, want als de geliefde actrice ergens niet van droomt is het dagelijkse toneel op Binnenhof 1a. Vandaar dat ze de afgelopen weken maar even onder de radar bleef; er zou eens een gek op het idee komen om de benodigde 16.379 voorkeurstemmen voor haar bij elkaar te gaan lobbyen. Waarschijnlijk leefden Kees van Kooten, Martin Gaus en Belinda Meuldijk met dezelfde angst, ook al hadden ze lijsttrekker Thieme uitdrukkelijk en wederrechtelijk beloofd hun eventuele zetel niet in bezit te nemen (ik, geldwolf, opperde nog even wel een dagje te komen en daarna 4 jaar salaris op te strijken; volgens de wet kan dat en veel snode politici zouden haar zijn voorgegaan...)

...geen neger, Marokkaan, jood, homo of vrouw voor de redactie van Quote. Want die hebben we al in dienst. Kwoot zoekt gewoon superscherpe pennetjes die vol duiken op de wereld van het snelle en grote geld. Redacteuren van het bijtertje, dus. Toch vond het Meldpunt Discriminatie Amsterdam getuige een boze brief onze advertentie niet kunnen. Wij zouden in overtreding van art 1 van de Grondwet zijn.

22 November. Ik weet wat u denkt: exact 43 jaar geleden sneuvelde John F. Kennedy in een kogelregen op de Grassy Knoll, Dallas. JFK was natuurlijk een cynische kutduiker die weinig meende van zijn 'liberal' praatjes, maar door zijn charisma en doortastenheid stopten ze de Russen, gingen naar de Maan, en naar Vietnam - maar dat laatste terzijde. In Nederland behelpen we met weinig sexy politici als Bos, Rutte en vooral Balkenende. Lees hier welke ongelofelijke verstandige woorden ik daarover schrijf in NRC Next van nu en NRC Handelsblad van vanavond.
ps Wat ik gestemd heb. Op Spuit 11 van Lijst 11 natuurlijk, mijn geliefde G die lijstduwer is van de Partij voor de Dieren. 'Je gaat toch wel links stemmen', voegde mijn buurvrouw mij vanochtend toe. Haar (paarse) Mercedes stond pontificaal geparkeerd voor het Stembureau te Nigtevecht, want zo zijn ze wel die zogenaamd linkse types:
links lullen,
rechts ... enz. Ik antwoordde: 'Om het land te redden zou ik Rutte moeten stemmen, maar één zeteltje voor de Dierenpartij heeft meer invloed dan Kamerlid nummer zoveel van de grote partijen. Als die Thieme er maar één wetje doorjast om de bio-industrie dwars te zitten ben ik al blij.' En nu weer lekker 4 jaar zweven.

Sorry, ineens ben ik gaan zweven. Zo ga je voor de lekkerste lijstduwer van de Dierenpartij, dan wil je je vriendje Rutte weer steunen (hij heeft zonder competitie het beste programma, samen met die linksisten van Groen Links) of gun je het Joost Eerdmans, de goed gebekte tassendrager van Marco Pastors. Maar goed, die worden het dus allemaal niet sinds gisteren.
Vrijdagmiddag, het begin van de shabbat. Tijd voor een welgemeende vloek. SNS, de loserbank van Limbo's en linksisten, heeft het verband onderzocht tussen beleggersgedrag en de politieke voorkeur. En ja hoor, wat blijkt: SP-stemmers zijn minstens zulke grote graaiers als kiezers die zich niet door louter negatieve gevoelens laten leiden. Hilarisch genoeg blijken de SP'ers, critici van het rauwe kapitalisme, in te zetten op uiterst speculatieve aandelen. Ze beleggen bij voorkeur in roofkapitaal. Maar scoren, nee.
Over links gesproken. Hebt u dat briefje gezien van Geert Mak, Jan Mulder, Harry de Winter en andere miljonairs die smeken om belastingverhoging? Niets legt ze in de weg om hun geld over te boeken naar Gerrit Zalm, evenmin zal het op grote weerstand stuiten als ze gelijk Bill Gates en Tomtom-aandeelhouder Pieter Geelen hun miljoenen wegschenken om de wereld mooier te maken. Put your money where your mouth is, noemen ze dat in het land van de onbegrensde gulheid. 'Dat kan', beet Jan Mulder mij bij Pauw & Witteman toe. 'Maar we willen dat het nu geregeld wordt'.

Kelder brengt beschaving
Zeg niet dat deze edelgermaan niks met zwart Afrika heeft. Anders had ik onze buitengewone redactievergadering wel belegd op Necker of North Island in plaats van te Kiwayu, Kenia. Toegegeven, mijn collega-rappers zullen zich beter thuis voelen in Dubai, Miami of desnoods Mauritius, maar ik ken weinig plekken op de planeet waar het zo relaxen is als in noordoost Kenia.

Oeps, dat floepte er weer soepeltjes uit*. Iets te soepel wellicht. Op de vraag van Paul Witteman of een amoureus incident met Bram Moszkowicz de opmaat was voor de kogelregen op het Quote HQ, hakkelde ik mogelijke scenario's door de ether. Dingen waar je liever niet over praat, maar sinds de politie mij een proces verbaal over de affaire aftroggelde, circuleren verschillende versies.
'Wij gaan Frans groot maken.' Op de Quote redactie klinkt reeds ophitsende taal. Yo Kelder stapt in de muziekbusiness, en neemt zijn homie Lange Frans op sleeptouw. Tja, voor ritme moet je bij mij zijn. Een paar uur geleden stiefelde een muziekbaas van het label Walboomers de redactie af. 'De track is goed, dit heeft zeker hitpotentie'.
André Rouvoet, Piet-Hein Donner, Gerd Leers gingen mij voor, maar nu ben ik aan de beurt voor de ultieme vernedering. Ook ik ga rappen. Met wie? Nee, niet met Ali B, die is mij iets te warm met de politieke correcte Marokkanenknuffelaars. Doe mij maar Frans Frederiks alias Lange Frans uit Diemen-Zuid. We ontmoetten elkaar omdat hij een trouwe lezer van Quote blijkt te zijn. En zo belandden we twee weken geleden in de studio voor de opnames van de Quote 500 rap.

Verwijt hem niet dat de plastic prullariaverkoper er onvoldoende aan heeft gedaan om te voorkomen dat-ie vandaag voor de tiende keer verschijnt, maar het is vandaag weer Quote 500 dag. D-Day voor de superrijken; staan ze erop, en vooral, staan ze er hóger op dan de buren en de concurrenten? Vragen, vragen, vragen; vanaf vandaag 18.00uur de antwoorden in de Lijst der Lijsten. Maar eerst nog even wat Blokker bashen. Zoals Eric Smit op p25 onthult is Jaap Blokker undercover bezig geweest een zogeheten class action tegen de rijkenlijst te starten.
Kelder een eigen weblog? Geloofwaardig is anders. Het moet begin 1994 zijn geweest dat ene Michiel Frackers aan mijn bureau verscheen en vroeg of ik hem wilde helpen met een persbericht voor de oprichting van Planet Internet. Frackers - de hoofdneger achter de uitgeverij van deze site - had dat bedrijf toen bedacht met mijn baas Maarten van den Biggelaar. Quote zou 35 procent in de combinatie krijgen en, naar later bleek 0% van de zeggenschap en 100% van de ellende. Partner was het semi-staatsbedrijf KPN. Ik hoor mijzelf nog semi-bijdehand tegen Frackers zeggen: 'Kan dat gezeur over toegang tot het wereldwijde web er niet uit? Dat interesseert toch niemand iets.' Frackers was even speechless, wat voor zijn doen een unicum is. Geheel onwetend had ik de achilleshiel van Planet geraakt. Ik besloot mij er verder niet meer mee te bemoeien, bleef internet-scepticus, zéker nadat mijn patroon alle miljoenen van Quote Media wegpiste in het rampproject dat Quotenet heette.

Vaak wordt er bij uitnodigingen voor officiële partijen een informeel kledingvoorschrift toegevoegd. Op kaartjes staat niet het vertrouwde ‘black tie’ (smoking), maar ‘feestelijke kleding’. Een naargeestig begrip, dat leidt tot zo mogelijk nog deprimerender taferelen: fleurige jasjes, glinsterende cummerbunds en kleurrijke strikjes die met behulp van klitteband om de nek kleven. Dus liever geen feestkleding en toch maar de smoking? Hoewel rond dit zwarte pak het aura blijft zweven van hardwerkende horeca- en casinomedewerkers, zullen de meeste mannen zich gelukkig prijzen als zij in het vereiste ‘black tie’ mogen opdraven. Terwijl vrouwen moeten zoeken naar een flitsende creatie wordt de mannelijke textiele creativiteit ongemoeid gelaten. Niets is simpeler dan een ‘black tie’, zij het dat sommigen onder ‘black’ iets anders verstaan dan zwart en zich niet aan het traditionele smokingtenue houden.
Hier komen de kolums van Kelder. Ze zijn er alleen nog even niet, omdat ie bezig is met die Quote 500, met rappen met Lange Frans, met een tripje met de redactie naar een ver tropisch oord; kortom, met alle onbelangrijke dingen die ten koste gaan van deze site. Heb je een suggestie waarover Jort's volgende kolums zouden moeten gaan, meld die dan in het reactiepaneel.


Zie ook:
Luister naar Jort in Standpunt.nl van 26 januari:
Reacties op Standpunt.nl
Zie Jort en John van den Heuvel in De wereld draait door (vanaf 00:40:10).

Geef je op voor de Kelder nieuwsbrief
Anguilla
Baarle-Hertog
Cayman Islands
Jersey
Liechtenstein
Monte Carlo
Nassau, Bahama's
Virgin Islands
Zug