Ouderwetse geselligheit bij dwdd + de vraag: moet ik ontslagen worden?

Wednesday 15 September 2010

Wellicht volgt later een iets uitgebreidere analyse van het bizarre treffen met Pieter Storms aka het Journalistieke Geweten van Nederland, maar voorlopig verwijs ik voor info en updates naar de site voor 'de betere kantoorknuppel'. 925, dus.

 

Update 11:06: de servers van 925 roken als een schoorsteen, dus hieronder alsnog enige aantekeningen van die avond.

Memorabele uitzending van DWDD, om niet te zeggen: een Storms in een glas modder. Ik wil met iedereen in debat over journalistiek in het algemeen, zelfs met een ex-relletjesreporter als Pieter Storms. De man had zich alleen voorgenomen zoveel ketelmuziek te maken dat er geen debat mogelijk was. Eén ding is vaag blijven hangen: Storms gelooft dat de journalistiek aan het afglijden is en gaat daar een essay over schrijven. Daarbij zou ik de verpersoonlijking zijn van de verloedering. En dat zegt de man die al twintig jaar de grootste schadevergoeding - zegge ƒ200.000 - wegens misleidende en onrechtmatige journalistieke methoden op z'n naam heeft staan. Storms weet dus als geen ander wat verloedering is, maar zou zich in dit discours wellicht iets bescheidener mogen opstellen.

Enfin, de uitzending was verhit, en van enige uitwisseling van argumenten kon dankzij de normen en waarden van dit roestige breekijzer geen sprake zijn. Veel mensen vragen zich af wat er na de uitzending gebeurde. Het volgende. Ik liep direct na de slottune naar achteren op de vloer, om bij te praten met Dieuwke Wynia, de hoofdredactrice van DWDD. Al snel stiefelde Nina voorbij, en begon met een rood hoofd mij aan te spreken. 'Jij bent een rat! Jij bent een rat! Jij bent een rat!', siste ze woest. Waarna er nog wat andere observaties van de kleine grote vrouw volgden. Ze vindt mij schizofreen. Waarom ontgaat mij, maar ik denk dat ze op doelt op die hele affaire met dat Quote-verhaal en dat boek van Smit. Niet omdat het onwaar is, maar omdat zij er iedere keer maar op terug komen, de juridische oorlog blijven voeren en steeds weer de publiciteit opzoeken om vooral Eric Smit te besmeuren. De man heeft naar mijn oordeel een geserreerde biografie geschreven die moeiteloos ieder rechterlijk oordeel kan doorstaan. Sterker, dat heeft-ie al gedaan, want het kort geding dat over het boek gevoerd is heeft Smit met 10-0 gewonnen. Hoe het met de bodemprocedures afloopt zien we dan wel weer.

Na de gezellige 'nazit' met Nina kwam Pieter erbij. Hij keek woest en probeerde mij met dat enorme fysiek te intimideren. Daarna gaf-ie mij 3 ferme tikken op de wang. Mensen om mij heen schrokken en wilden ingrijpen, maar het deed geen pijn en ik was nauwelijks onder de indruk. Het is wel interessant dat de bodylanguage van het duo Storm-Vleeschdraager zo naadloos aansluit bij hun zakelijke- en juridische handelen. Intimidatie, dat is hun methode. Dat hebben ze jaren geleden geprobeerd met Eric Smit, en nu ben ik kennelijk aan de beurt. Het zij zo. Als mensen maar nooit vergeten hoe ze haar grote vermogen vergaard heeft. De Hoge Raad heeft het prospectus op basis waarvan Worldonline destijds naar de beurs ging gekenschetst als misleidend. De Vereniging voor de Effectenbezitters (VEB) zal met een mega-claim komen, waarbij Nina waarschijnlijk niet buiten schot kan blijven. In plaats dat ze 10 jaar later een keer in de spiegel kijkt en iets nederiger naar buiten treedt, blijven ze maar schreeuwen en in de slachtofferrol duiken.

Na de gezellige 'after' met mij gingen ze naar de afschmink, alwaar Nina & Pieter nog 3 kwartier lang ruzie hebben staan maken met de presentator en de hoofdredacteur, Matthijs en Dieuwke. Los van allerlei bizarre verwijten dat Matthijs mij de mond had moeten snoeren en dat Dieuwke mij te veel verdedigde (wat Nina de woedende uitroep ontlokte: 'ben je soms verliefd op hem') hebben ze ge-eist dat De Wereld Draait Door mij als Tafelheer ontslaat. Wahahahahaha! Dat is altijd weer het grappige van dat soort mensen: die denken dus heus dat zo'n programma mij aanpakt, terwijl ik daar slechts zat om al die onzin van Storms te weerleggen. Of dat door de kakofonie lukte is een andere zaak, maar de man heeft geen enkel verhaal. Het is een volgevreten, treurige man die z'n vrouw om zakgeld moet vragen en om alle verkeerde redenen gefascineerd is door de wereld van het grote geld.